Selecteer een pagina

over mij

Wat ik heb ervaren…


Toen ik een puber was besloot ik dat het heel belangrijk voor mij was om ervaringen te maken, dat ben ik nooit vergeten.

Mijn ervaringen maken mijn leven rijker. Ze dagen mij uit en helpen mij mezelf te leren kennen. Ik voel mij een rijk mens door diverse intense en vaak uitdagende ervaringen. Ze kleuren mijn persoonlijk perspectief, en geven karakter aan een onpersoonlijk leven. Het inzicht dat het leven onpersoonlijk is, is tot mij gekomen toen ik 38 jaar was. Ik voelde daarvoor ook al dat er meer is dan het persoonlijke verhaal, maar ik had nog niet ervaren hoe het was als ik mij totaal aan het leven overgaf. Toen ik dat deed, op het moment dat ik Portugal verliet, het leven dat gedurende negen jaar alles voor mij was, gebeurde er iets bijzonders. Ik was bang en toch liet ik los. En in het loslaten viel, en viel…

…ik weg. Niet in angst, maar door de sensatie heen. In de overgave voelde ik dat ik veilig was. Ik had nu alles “verloren” waar ik van hield. De sluier van identificatie was volledig weggevallen. En wat er over bleef was een open veld, een energie die niets van mij wilde. Onbevooroordeeld, alles was goed. Ik was veilig.

Jaren lang heb ik in volledige overgave geleefd. Geen behoefte om iets te presteren, mensen iets te leren, of om gezien te worden. Ik ging mee met de flow en stond open voor alles en iedereen.

Nu herinner ik mij weer waarvoor ik leef.

Ik herinner mij, jou…

Wat ik doe

 

Met mijn creatieve geest verwijs ik onophoudelijk naar de diepe schoonheid van jouw ware open natuur. Ik kan het niet laten je daaraan te herinneren. Die ware natuur schijnt door jouw lichaam, je karakter en je handelingen. Misschien herinner jij je dit voor een deel, misschien nog niet. Iedereen kan dit weer leren herkennen. Door trouw te blijven aan jezelf, aan jouw behoeften en diepe verlangens.

Leer te zien dat jij niet je conditioneringen bent, en creëer nieuwe en inspirerende patronen. Transformeer jezelf terug in het prachtige open wezen dat je bent. En vind hierdoor vervulling en het ware geluk.

Meer

over mij

Toen ik klein was groeide ik voor een groot deel op in de buitenlucht. Ik kroop door wilde hoge grassen, hing ondersteboven in de takken van de zwiepende rode beuk en pakte kleine salamanders en padden op met mijn afgebeten nagels. Ik was veel op mijzelf, ik ging op in dingen die ik tegenkwam en genoot van die vrijheid. Toch kwam er een moment dat ik mij niet zo lekker in mijn vel voelde. Ik nam emoties en spanningen op van mijn omgeving. Dat ging vanzelf, daar kon ik niets aan doen. En dat gaf mij stress en het gevoel van machteloosheid. Zo ging ik mij onbewust identificeren met de mensen, gevoelens en situaties om mij heen.

Ik heb door vallen en opstaan geleerd dat het niet erg is om je te identificeren met je omgeving, gedachten en je zelfbeeld, het is onvermijdelijk. En het is dapper om door deze identificatie heen te willen leren kijken. Het is de vorm van liefde die je kent, al voedt deze je vaak niet.

Ik heb grote moeite heb gehad om vrij te komen van slachtofferschap. Zoals wij allemaal, maakten de omstandigheden van mijn leven me zeer ontvankelijk voor de invloed van anderen. Ik wilde mij geliefd voelen en tegelijkertijd voelde ik me machteloos omdat ik ervaarde dat anderen niet van zichzelf konden houden. Veel van mijn energie ging uit naar anderen, naar het behagen van anderen en het helpen creëren van aangenamere situaties. Omdat dit een groot deel van mijn opvoeding was, is het logisch dat ik hier heel goed in ben geworden, en niet alleen in mijn familie, maar ook in relatie tot anderen. Het is voor mij vanzelfsprekend om anderen zich op hun gemak te laten voelen, te luisteren en een liefdevolle en aangename omgeving te creëren.

Wat ik vooral van mijn opvoeding heb geleerd, is het functioneren van de geest te zien en te accepteren, om mee te gaan met de weerstand, en niet ertegenin.

Reflecteren op trauma’s, emoties en onbewuste patronen leren doorzien is wat ik van jongs af aan heb gedaan. Terwijl ik, net als iedereen, heb geworsteld met mijn eigen projecties en onbewuste patronen. Wat ik het moeilijkst vond om te accepteren, was de schoonheid van mijn ware aard. Mezelf toe te staan wat ik voelde en ervoer te laten bestaan. Daardoor kan ik anderen daar heel goed mee helpen.

Tijdens de puberteit kon ik erg vurig en confronterend zijn tegenover mijn ouders en dit riep alleen maar meer weerstand op. Maar anderen confronteren was een absolute noodzaak voor mij, en hoewel het vaak pijnlijk was, werd de energie ook opgeschud en vaak verhelderd. Als jong volwassene heb ik mij lang gefrustreerd gevoeld en voelde ik me het slachtoffer van mijn leven. Ik kon nog geen verantwoordelijkheid voor mijzelf nemen. Om mezelf te bevrijden moest ik leren verwachtingen los te laten, maar het duurde veel langer om dit te doorzien. Ik moest mezelf eerst weer leren vertrouwen.

Doordat ik opgegroeide in een gespannen maar ook zeer creatieve omgeving heeft me dat op veel manieren gevormd en geïnspireerd. Spanning is onaangenaam, maar het houdt je alert. En vanwege de overvloed aan creatieve energie (mijn moeder is kunstenares, terwijl mijn vader een scheepsbouwkundig ingenieur was), werd ik altijd geïnspireerd om anders naar het leven te kijken; niet alleen op de lineaire manier wat het specialisme van mijn vader was, maar ook abstract (mijn moeder), en vol verwondering over de natuur en muziek (mijn vader). Dit heeft mijn leven op verschillende manieren gekleurd en daarom zie ik mezelf in essentie als een kunstenaar. Als klein meisje hield ik van optreden, maar ik verborg me ook, ik was zowel brutaal als verlegen. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik de vele personages speel die het leven mij vrijelijk biedt. De uitdaging is hoe om te gaan met al deze verschillende rollen die je speelt. Dat is wat ik nog altijd aan het leren ben.

Hoewel ik een gemiddelde student op school was, was ik getalenteerd in kunst en in andere creatieve gebieden. Toen ik jonger was, hield ik er bijvoorbeeld van om mijn eigen kamer in het huis van mijn ouders opnieuw in te richten en ik besteedde er veel tijd aan hoe ik dingen mooier kon maken. En hoewel ik moeite had om erachter te komen wat ik na school moest doen (ik werd niet geaccepteerd door de School voor Fotografie en Kunst), heb ik uiteindelijk mode gestudeerd, waar ik echt van genoten heb, en was daar ook behoorlijk goed in.

Sindsdien heb ik de afgelopen twintig jaar in verschillende beroepen gestudeerd en gewerkt en veel zelf ondernomen. Onder andere in mode, massage en healing, koken (voor, na en tijdens het runnen van mijn eigen restaurant in Portugal), documentaire maken en counseling en life coaching.

Ik heb altijd geweten dat het leven een groot avontuur is om te ervaren en inzicht te krijgen in onze diepe schoonheid en die te delen.